Ongehoorde Beweging

Ongehoorde Beweging is een audiovisueel kunstproject waarin muziek en fotografie samensmelten tot een nieuwe, zintuiglijke taal. Het werk is ontstaan vanuit mijn persoonlijke zoektocht na een late diagnose autisme/ADHD. Een periode waarin ik leerde om niet langer te voldoen aan verwachtingen, maar te luisteren naar mijn eigen ritme.

Met Intentional Camera Movement onderzoek ik hoe gevoel zichtbaar kan worden in licht en kleur. De camera beweegt zoals ik adem, voel en ervaar. Wat ontstaat, is geen registratie van de werkelijkheid, maar een vertaling ervan, een dans tussen beeld, muziek en emotie.

Ieder hoofdstuk van Ongehoorde Beweging heeft de titel van een popsong die voor mij betekenis heeft gekregen. Muziek en beeld reageren op elkaar, vullen elkaar aan en versterken de gelaagdheid van gevoel. De popsongs staan in de afspeellijst Muzikale Expressies in Spotify. Van elk hoofdstuk is een fotoboekje met de songtekst beschikbaar.

Het project nodigt de toeschouwer uit om niet te analyseren, maar te ervaren.

Kijk met je oren, luister met je ogen, en voel wat in beweging komt.

Hoofdstuk 1: Sunny

In Sunny (Boney M.) onderzoek ik hoe met een combinatie van licht, kleur en muziek gevoel kan uitdrukken. Geïnspireerd door een zonnebloemenveld in Frankrijk verbeeldt het werk een verschuiving van verstilling naar hoop, het moment waarop na regen de zon doorbreekt.

Hoofdstuk 2: This is my life

In This Is My Life (Shirley Bassey) verbeeld ik de weg van aanpassing naar vrijheid. Vanuit vast in depressie naar los kunnen laten. De beelden beginnen somber, maar gaandeweg komt er licht en uiteindelijk een explosie van kleur, een visuele vertaling van bevrijding.

Hoofdstuk 3: Shut Up

Shut Up (Black Eyed Peas) verbeeldt mijn innerlijke strijd, vastzitten en mentale uitputting. Na mijn diagnose Autisme/ADHD kwam er licht na de duisternis. De donkere beelden tonen die worsteling en benadrukken dat zelfacceptatie essentieel is voor groei.

Hoofdstuk 4: Don’t Give Up

In Don’t Give Up (Peter Gabriel) verbind ik popmuziek met mijn ICM-fotografie van bomen om te laten zien hoe kleur en beweging mijn innerlijke wereld weerspiegelen. Het bos is voor mij een plek om te ademen, spanning los te laten en mezelf terug te vinden. In elke foto zoek ik naar rust, veerkracht en thuiskomen.